7+5

Hamile olduğunuzda ay değil, hafta saymayı hatta haftalara eklenen artıları öğreniveriyorsunuz :) Başlıktan da anlayacağınız üzere biz 8. haftamızı doldurmak üzereyiz ve yarınki ikinci doktor randevumuz için şimdiden fazlasıyla heyecanlıyız.

Zamanın ne kadar göreceli bir kavram olduğunu bu günlerde daha da iyi anladım. Eskiden birden akşam oluverirdi ve günün nasıl geçtiğini anlamazdım. Bu günlerde ise sürekli "Hayırlısıyla randevu günümüz gelse de doktora gitsek...", "Şu 3 ayı sağlıkla, hayırlısıyla doldursak..." der oldum.
Geçtiğimiz hafta karşılaştığım çiçeği burnunda bir anne de bu günlerin kıymetini bilmem gerektiğini söyledi :)
O da dokuz ay boyunca zamanın bir an önce geçmesi ve doğum zamanının gelmesi için dua etmiş. Şu an "Ne kadar safmışım, doğumdan sonra her şeyin biteceğini düşünüyordum ama tümüyle yanılmışım. Gerçek süreç doğumda başlıyormuş" diyor :)
Bana da öyle olur mu bilmem ama ofisi bir süre özlemeyeceğim kesin. Ofisteki arkadaşlarımla, özellikle de birkaç dostumla zaman geçirmek ne kadar keyifli olsa da sonu gelmeyen çeviriler ve teslim tarihleri bu aralar keyfimi fazlasıyla kaçırıyor. Eskiden rahatlıkla altından kalktığım işler bu aralar zulme dönüşmeye başladı. Hormonlarımdaki değişikliğin bu durum üzerindeki etkisi kuşkusuz büyük...
Sürekli uykumun gelmesi ve hemen yoruluvermem de cabası...

Sabahki randevumuz sonrasında detayları paylaşıyor olacağım.
O zamana kadar sağlıcakla kalın :)

15.09.2020

Aradan tam 5 yıl geçmiş ve kızımız Bade şu an 4 yaşında. İçeride mışıl mışıl uyurken yıllar önce yazdığım satırları okumak beni fazlasıyla duygulandırdı.

Anlık bir durum güncellemesi yapmak istedim. Bade dünyalar tatlısı, çok sevecen ve konuşkan. 

Biraz bana biraz da babasına benziyor. 

Gebelik Günlükleri 5. Hafta

Merhaba,

Nereden başlayacağımı ve ne yazacağımı pek de bilememekle birlikte bu süreci paylaşmak ve ileride miniğimizin okuyacağı bir blog tutmak istedim.
Geçtiğimiz hafta ağzımızın kulaklarımıza varmasına vesile olan bir haber aldık :) Eşim tüm günü evin içinde kah o yana kah bu yana koşuşturarak ve tüm arkadaşlarını arayarak geçirdi.
İlk olarak teyzoşumuzu aradık. Ardından halamız, babaannemiz ve anneannemiz ile konuştuk.

Bu hafta da heyecan içerisinde ilk doktor randevumuzu bekliyoruz.
Miniğin kalp atışlarını duyacak ve onunla tanışacağız :)

Hayat olağanca hızıyla devam ederken benim de vücudumda anlamlandıramadığım birtakım değişiklikler oluyor. Tartı hiç kilo almadığımı söylerken çok değil birkaç hafta önce giydiğim pantolonlarıma ve eteklerime sığamıyorum. Normalde evin içinde beş dakika boş durmayan ben, iki adım atsam yorulur oldum. Ofiste de sürekli uykuluyum.
Bir de insanların sıktıkları parfümün, iki alt katta pişen yemeğin kokusunu alır oldum. Bu da midemin sık sık alt üst olmasına neden oluyor.
Bir de sürekli değişen ve benim bile anlamlandıramadığım duygu durum değişiklikleri var ki sormayın... Her şeye bozulur ve üzülür oldum.

Okuduğum makale ve kitaplar bu haftalarda bu durumun çok normal olduğunu söylüyor. Hayırlısıyla 3. ayımızı geride bırakırsak bunların hepsi geçecek.
Aslına bakarsanız bebeğimiz sağlıklı olduğu sürece bunların hepsine razıyım.
Şimdiden annemi daha iyi anlamaya, anne olmanın endişe etmek anlamına geldiğini daha da iyi kavramaya başladım.

Bu hafta bizde durumlar böyle... İnşallah Perşembe günü, ilk doktor randevumuz sonrasında güzel haberlerle yeniden bilgisayarın başına oturacağım.

Görüşmek üzere,
Puku